λιμάνι Ραφήνας

ferries beaches

Mykonos live cam

parking tickets

 E-men.gr

Επίσημος χορηγός e-men.gr

Εθνικό δίκτυο δημόσιας διοίκησης

 

Χρήσιμες πληροφορίες

Εφημερεύοντα φαρμακεία Δημαρχείο ΚΕΠ αστυνομικό τμήμα ΕΛΤΑ ΟΤΕ ταξί ΚΑΠΗ κολυμβητήριο δημοτικό ωδείο κλειστό γυμναστήριο ΚΤΕΛ παιδικοί σταθμοί πνευματικό κέντρο πυροφυλακή φιλαρμονική δήμου ΚΕΘΕΑ πάρκο Καραμανλή βιβλιοθήκη συμβουλευτικός σταθμός δημοτικός κινηματογράφος νοσοκομεία ιατρεία ΙΚΑ νηπιαγωγεία σχολεία τράπεζες καφετέριες delivery εκκλησίες

Ενημέρωση

Δρομολόγια πλοίων ΚΤΕΛ δημοτικής συγκοινωνίας ειδήσεις δελτίο καιρού προγνωστικά όλα τα τελευταία επικαιρότητα Διαύγεια πολιτιστικά επιστημονικά νέα με συνεχή ενημέρωση εορτολόγιο ανεμολόγιο αθλήματα Live camera κάμερα παρακολούθησης λιμένος χάρτης περιοχής parking χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων και σκαφών.

 

Δήμος

αξιοθέατα δημοσκοπήσεις παραλίες καφετέριες και διασκέδαση δημοτικά νέα καταστήματα αξιοθέατα τιμές σε πρατήρια καυσίμων επιτροπές δήμου δημοτικό συμβούλιο οικισμοί κανονισμός νεκροταφείου η γνώμη σας στήλες μέλη Ασκηταριό Μεσόγεια Ανατολική Αττική Μαρίκες Μαρικάκι μπλέ λιμανάκι παραλία λιμανιού κόκκινο λιμανάκι

Τριγλία Βιθυνίας Μικράς Ασίας

Rafina was founded by refugees who came from Asia Minor. Their origin, Triglia of Bithynia was a flourishing town along the coast of Propontis and birthplace of the Great Orthodox Martyr, Saint Hrysostomos of Smyrna. These Triglian refugees founded two new towns: The one is Rafina, in Attica and the other is New Triglia, in Halkidiki, N. Greece.

The antiquities discovered in the area of Rafina proves the existence of a very important protohellenic city, but also of Roman Baths.

It is also worthy to refer to the local ancient municipality called "Arafin", wherefrom the modern name of the town derived: "Rafina".

Stavridis brothers, George, Arion, and Stavros, living in those days in Athens, supported the quotation of the so called Skouze earth to the refugees from Triglia of Bithynia.

Also in Halkidiki, the Archbishop in Campania, Diodoros Karatsis did the same for the establishment of his compatriots.

After the publishment of the Skouze estate's transfer in the official gazette on 21 July 1923, the local families were indemnified.

At the western side, the so-called today funcion, Saracatsanian stoch-breeders and workers of the local lignite-mines began to be installed and to transfer the lignite on small vaggonnettes up to the sea. The refugees" quarter was established in the south side of the hill over the port, based on a regular road plan.

Later shops 6 X 9m. bright, were built on the main square, but there was no providence about common use's places as: schools, church, civil services' offices, police station and of course none about athletic/entertainmen's installations.

Therefore the refugees had to care of all this by themeselves. In 1923-24 the first school, appears, near the Chapel of the Virgin, but next year it is housed in the Skouze's Hotel, together with the Refugees' offices, the police station, the Post Office and the priest's house. The first church was built by the refugges, themselves on the very place of the today's little chapel of St. Phanourios, at the side of the Telecommunications offices (O.T.E.). The small quay and the wooden promenade in the port were made using stones from the shore.

Η Ραφήνα ιδρύθηκε απο Μικρασιάτες πρόσφυγες.Η καταγωγή τους είναι απο την  Τριγλία Βιθυνίας Μικράς Ασίας , μια ακμάζουσα πόλη στα παράλια της Προποντίδας και γενέτειρα του Μάρτυρα της Ορθοδοξίας και  του Ελληνισμού Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.Οι Τριγλιανοί πρόσφυγες ίδρυσαν δύο πόλεις τη Ραφήνα Αττικής και την νέα Τριγλία Χαλκιδικής, που σήμερα  είναι αδελφοποιημένες.Τα αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή  της Ραφήνας μαρτυρούν την ύπαρξη σημαντικοτάτου πρωτοελλαδικού οικισμού  , αλλά και βαλανείου (λουτρού) Ρωμαϊκων χρόνων.

Την παραχώρηση της έκτασης του κτήματος Σκουζέ στους πρόσφυγες  από την Τρίγλια της Βιθυνίας  προώθησαν οι συμπατριώτες τους αδελφοί Γεώργιος, Αρίων και Σταύρος Σταυρίδη, που ζούσαν και εργάζονταν στην Αθήνα.  Σχεδόν ισάριθμη ομάδα Τριγλιανών αποκαταστάθηκε στη Χαλκιδική μετά από ενέργειες του επίσης Τριγλιανού μητροπολίτη Καμπανίας Διόδωρου Κάρατση.  Η απαλλοτρίωση του κτήματος Σκουζέ δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 21.6.1923.  Οι οικογένειες των καλλιεργητών του αποζημιώθηκαν για να εγκαταλείψουν την περιοχή.

Δυτικότερα, προς τη Διασταύρωση, είχαν αρχίσει να εγκαθίστανται Σαρακατσάνοι κτηνοτρόφοι, αλλά και εργάτες των λιγνιτωρυχείων που λειτουργούσαν εκεί και από τα οποία ο λιγνίτης μεταφερόταν με βαγονέτα ως τη θάλασσα. Ο προσφυγικός οικισμός αναπτύχθηκε στη νότια πλευρά του υψώματος πάνω από το λιμάνι,  με κανονικό ρυμοτομικό σχέδιο.  Καταστήματα, διαστάσεων 6Χ9 μ., δημιουργήθηκαν αργότερα στον χώρο της σημερινής πλατείας.

Πρέπει  να αναφέρουμε οτι στην περιοχή υπήρχε ο αρχαίος Αττικός Δήμος Αραφήν απο το όνομα του οποίου  με  μετάθεση του αρχικού γράμματος στο τέλος της λέξης προέκυψε  η ονομασία Ραφήνα

Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται ο Ι.Ν. της Παναγίας Παντοβασίλισσας, που είναι η πολιούχος της πόλης. Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου (Γέννηση της Θεοτόκου).

Στο ναό υπάρχει και η ομώνυμη εικόνα που την έσωσαν οι πρόσφυγες και την έφεραν από τα πατρογονικά χώματα της Τρίγλιας Βιθυνίας.

Στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών μπορείτε να θαυμάσετε την εικόνα της Παναγίας που συνήθως αποκαλείται «Επίσκεψις». Διασώθηκε και αυτή από τη Τρίγλια.

Στον περίβολο του Ναού υπάρχει ωραιότατο παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Αγιο της Μικρασίας, τον Αγιο Χρυσόστομο, Μαρτυρικό Μητροπολίτη Σμύρνης, καθώς και η προτομή του Εθνομάρτυρα.

Το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, πάνω από το λιμάνι, που αποτελεί και το σύμβολο της πόλης είναι ένα σημείο της Ραφήνας με θαυμάσια θέα.

Στο υπόγειο του ναού (κατοχικό πολυβολείο ) βρίσκεται το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας.

Στο περίβολο υπάρχει προτομή του Φίλιππου Καβουνίδη, ως αναγνώριση της προσφοράς του στη σωτηρία των Τριγλιανών κατά τον διωγμό του 1922.

Αφιερώστε μια επίσκεψη στο Προσφυγικό Μουσείο «Το σπίτι της Τρίγλιας», με έπιπλα, σκεύη, χειροτεχνήματα, φωτογραφίες και ρουχισμό από τα προσφυγικά νοικοκυριά. Είναι το μόνο προσφυγικό σπίτι που ο Δήμος κατάφερε να διασώσει από τη δεκαετία του 20 όταν κτίσθηκε από την Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων.

Το Μουσείο διατηρεί ο Σύλλογος Τριγλιανών.

 

Η Ραφήνα απέχει από την Αθήνα 28 χιλιόμετρα, 10 απο το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος  και υπολογίζεται ότι έχει ξεπεράσει τις 16.000 μόνιμους κατοίκους με πολλαπλάσιο αριθμό κατοίκων κατά τη καλοκαιρινή περίοδο. Η γεωγραφική της θέση την έχει καταστήσει ένα πολυσύχναστο παραθεριστικό θέρετρο. Θεωρείται από τις σημαντικότερες πόλεις της Ανατολικής Αττικής αφού συνεχίζει να αποτελεί μόνιμο πόλο έλξης για τις όμορφες παραλίες της, το άφθονο πράσινο.

Το λιμάνι της έχει εξελιχθεί στο δεύτερο μετά τον Πειραιά επιβατικό λιμάνι προς Κυκλάδες και Εύβοια. Είναι το ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια στην Ελλάδα και ενώνει την Αττική εμπορικά και τουριστικά με πολλά νησιά ( Κυκλάδες, Λήμνος, Χίος, Μυτιλήνη κ.α.) ενώ πλησιέστερα βρίσκονται η Εύβοια, η Άνδρος, η Τήνος, η Μύκονος, η Πάρος και η Σκύρος.

  

Το 1994 η Ραφήνα  έγινε Δήμος. To 2011 o Δήμος Ραφήνας ενώθηκε με την Κοινότητα Πικερμίου για τη δημιουργία του Δήμου Ραφήνας - Πικερμίου με έδρα τη Ραφήνα. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 41.84 τ.χλμ και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή της ΕΣΥΕ του 2001 είναι 14840 κάτοικοι .

Πρόκειται για ένα ιστορικό δήμο ο οποίος κατοικήθηκε από τα προϊστορικά χρόνια. Την 3η χιλιετία δημιουργήθηκαν στα Μεσόγεια περίπου 20 οικισμοί σε τελείως νέες θέσεις. Κτίζονται στις ακτές ( Ραφήνα, Λούτσα, Ασκηταριό, Βραυρώνα, Χαμολιά, Πούντα, Πόρτο Ράφτη ) σε λόφους ( Ζαγάνι, Σπάτα, Μεσοσπορίτισσα, Πύργος Βραυρώνας, ριστός, Μερέντα, Λαμπτρές ) και σε πεδιάδες διπλά σε ρέματα ( Παλλήνη, Κορωπί, Χούμεζα Σπάτων, Κήποι, Μαρκόπουλο ).
Έρευνες που έχουν γίνει στη Ραφήνα και το Ασκηταριό στην Ανατολική ακτή, έδειξαν οτι στη θέση Ασκηταριό, και σε τριγωνικό σχήμα, ευρέθησαν οχυρωμένοι οικισμοί της πρώιμης εποχής του Χαλκού ( 3200-2000 π.X.). Η πρωτοελλαδική ακρόπολη του Ασκηταριού ήταν χτισμένη πάνω στο ομώνυμο ακρωτήρι. Το ακρωτήριο, μερικώς παρέχει μια φυσική οχύρωση, καθώς η Ανατολική και Βορειοδυτική πλευρά συνίσταται από βράχους που πέφτουν στη θάλασσα. Η τρίτη Νοτιοδυτική πλευρά είναι η μόνη προσβάσιμη πλευρά. Ηταν μια συσπειρωμένη οικιστική εγκατάσταση. Τα κτίρια ήταν πολύ κοντά το ένα στο άλλο με μονοπάτια ανάμεσα τους. Νεκροταφείο υπήρχε στο χαμηλότερο ακρωτήριο στα ανατολικά της θέσης.

Ασκηταριό Ραφήνας

Ιστορία

Ανασκάφθηκαν προϊστορικά ορθογώνια σπίτια με δίρριχτη στέγη και εγκαταστάσεις για κατεργασία χαλκού. Η εύκολη πρόσβαση της περιοχής από την θάλασσα είχε αναγάγει τη Ραφήνα σε ένα κέντρο μεταφοράς και εμπορίου λιγνίτη που αποτελούσε την κύρια ενασχόληση των πρώτων νεολιθικών οικισμών. Κατά την αρχαιότητα η Ραφήνα αποτέλεσε έναν από τους 100 Δήμους των Αθηνών που όρισε ο Κλεισθένης. Ο δήμος αυτός ονομάζονταν Αραφήν, ονομασία που μετατράπηκε στην σημερινή ονομασία. Η παραθαλάσσια περιοχή μέχρι την Αρτέμιδα ονομάζονταν "Αραφηνίδες Αλές". Στον δήμο Αραφήν κατοικούσε μία από τις 10 φυλές της Αττικής με κυβερνήτητον Αραφήνα, έναν από τους 100 ήρωες της Αττικής. Στη Ραφήνα βρέθηκαν επίσης στοιχεία από την Ρωμαϊκή περίοδο (οικοδομήματα, ρωμαϊκό λουτρό, αγάλματα) στην κοιλάδα του μικρού τοπικού χειμάρρου.

Κατά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922 έγινε διωγμός των Ελλήνων κατοίκων οποίοι φυγαδεύτηκαν στην Ελλάδα. Στην Τρίγλια της Μικράς Ασίας ζούσαν 6.500 Έλληνες και κατά την καταστροφή μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα με τα πλοία του Τριγλιανού εφοπλιστή Φίλιππου Καβουνίδη. Πολλοί από τους Τριγλιανούς εγκαταστάθηκαν στη Ραφήνα το 1923. Το 1929 συστάθηκε η Κοινότητα Ραφήνας, ενώ από το 1994 η Ραφήνα αποτελεί Δήμο.

Η Ραφήνα, συγκροτούμενη από τον παραθαλάσσιο προπολεμικό προσφυγικό "πυρήνα" και πολλούς δορυφορικούς οικισμούς δεύτερης κατοικίας που αναπτύχθηκαν μεταπολεμικά, παραμένει μέχρι και σήμερα μια περιοχή κυρίως παραθεριστικής κατοικίας.

Η σημερινή Ραφήνα είναι μια πανέμορφη παραθαλάσσια σύγχρονη πόλη, που διατηρεί το στύλ της, σέβεται την ιστορία της, αγαπάει τους κατοίκους της και προσελκύει πλήθος παραθεριστών και επισκεπτών. Αυτό αποδεικνύεται με τα μεγάλα έργα υποδομής που υλοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια με την κατασκευή οδοποιίας, την αντικατάσταση του δικτύου ύδρευσης, την ανοικοδόμηση και λειτουργία Δημόσιων κτιρίων, σχολείων, σύγχρονων αθλητικών εγκαταστάσεων, εξασφαλίζοντας υψηλή ποιότητα ζωής και αντιμετωπίζοντας τις καθημερινές ανάγκες του πολίτη, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην προστασία του περιβάλλοντος και έχοντας βαθιά συνείδηση της πολιτιστικής κληρονομιάς που φέρει η πόλη.